Artikel » Supply chain: een vak apart

In de eerste plaats blijkt het vinden van supply chain talent het moeilijkste te zijn. Maar in een latere fase is ook het kunnen aanbieden van een aantrekkelijk carrièrepad, om zo talent in huis te houden, geen eenvoudige klus. Deze vaststelling kan er volgens het rapport op wijzen dat de inspanningen op het vlak van personeelsmanagement in het verleden al te vaak gericht waren op het binnenhalen en ontwikkelen van technische vaardigheden in plaats van op bredere businessvaardigheden. Ook de vraag naar het niveau waarop bedrijven de meeste moeilijkheden ondervinden met talentmanagement bevestigt deze veronderstelling. Immers, zowat 39% van de respondenten ervaart de meeste problemen op het niveau van het middenkader. Daar zijn basisvaardigheden, gebaseerd op technische kennis, niet langer voldoende, maar anderzijds kunnen medewerkers op dat niveau nog vaak onvoldoende autoriteit op het vlak van supply chain management voorleggen. 

Sectorervaring primeert

Professionele ervaring in de sector boezemt rekruteerders het meeste vertrouwen in. Er werd aan de deelnemers gevraagd om een score te geven aan verschillende ‘externe’ eigenschappen die een beeld kunnen geven van het talent en het potentieel van kandidaat supply chain professionals. De verschillende opties waren: certificaten bij professionele associaties (b.v. APICS, Supply Chain Council,…), universitaire of hogeschooldiploma’s, professionele ervaring in de sector en professionele ervaring in consultancy. Het verschil tussen de score van sectorervaring en de andere opties was opmerkelijk. Blijkbaar gaan bedrijven liever aan de slag met mensen zonder supply chain ervaring die ze bijvoorbeeld weggekaapt hebben bij een concurrent dan met mensen met algemene supply chain ervaring. De oorzaak voor de lage score van supply chain certificaten wordt dan weer veeleer gezocht bij de manier waarop deze associaties geleid worden. Vaak gaat het om non-profit organisaties met weinig of geen permanent personeel, die bestuurd worden door een beperkt aantal professionals. Daardoor zijn het vaak behoorlijk logge organisaties waarin het lang duurt voor supply chain evoluties en innovaties vertaald worden in het cursusaanbod. APICS werd veruit het vaakst vermeld als hoog aangeschreven instituut. Alleen staat dat imago wat in contrast met de beperkte tevredenheid erover van het middenkader, dat nochtans precies de doelgroep uitmaakt. Bij de consultancybedrijven staat Accenture het hoogst aangeschreven, voor Mc Kinsey en SAP.

Vervolgens kregen de deelnemers een reeks vaardigheden voorgeschoteld waarvan ze moesten oordelen of ze essentieel, ‘nice to have’ of niet behorend tot de supply chain bevoegdheid waren. De top drie van essentiële vaardigheden werd gevormd door: planning, performance management en change management. Planning lijkt dus wel de kerncompetentie van de huidige supply chain professional te zijn. Een vergelijking van de scores van de vier facetten ‘plan’, ‘source’, ‘make’ en ‘deliver’ leert dat over ‘make’ nog het hoogste aantal respondenten aangeeft dat productie geen deel uitmaakt van de supply chain bevoegdheid, met name iets meer dan 9%. Bij de andere facetten liggen die percentages beduidend lager. Een sterke stijger in het rijtje vaardigheden is ook customer management. Voor 65% is dat een essentiële vaardigheid. Volgens de studie het bewijs dat supply chain steeds minder als een kostenpost wordt beschouwd en dat het bewustzijn groeit dat het begrijpen van de klantvraag een belangrijke voorwaarde is voor een efficiënt supply chain management. Het belang van aftermarket service en nieuwe productintroducties wordt echter nog schromelijk onderschat. Dat vaardigheden als performance management en change management zo hoog worden ingeschat toont tot slot aan dat het strategische karakter van supply chain management toeneemt.

Talent stimuleren en vasthouden

De meeste bedrijven blijken zowel kwantitatieve als kwalitatieve meetinstrumenten te gebruiken om hun medewerkers te evalueren. Dat deze tweede categorie ook steeds vaker gebruikt wordt, is niet verwonderlijk gezien het stijgend belang van eerder ‘softe’ vaardigheden. Gemiddeld spendeert een bedrijf ongeveer 3% van de totale personeelsuitgaven aan training en opleiding. Dat is aanzienlijk meer dan de kostprijs van een occasioneel online seminar of workshop. Slechts 2% van de bedrijven zegt daar geen budget voor vrij te maken. Zowat 22% van de ondervraagden evalueert ook de vooruitgang die medewerkers boeken na het volgen van een opleiding, maar de overgrote meerderheid (60%) doet dat niet.

Tot slot peilde de studie ook naar de impact van het vertrek van een supply chain talent voor een bedrijf. Helemaal bovenaan prijkt het verlies van kennis over de processen. Andere belangrijke nadelen bleken de kosten om iemand te vervangen – een handleiding voor het vervullen van de supply chain functie is er niet – en het verlies van intellectuele eigendom. De supply chain professional wordt dus beschouwd als iemand die bijdraagt tot het succes van het product en die dus schade kan berokken als hij met die kennis het bedrijf verlaat. Deze resultaten, samen met de vaststelling dat sectorervaring heel zwaar doorweegt bij de aanwerving en de toenemende bereidheid om te investeren in opleiding, tonen aan dat supply chain talent een wezenlijke rol speelt in het succes van de organisatie als een geheel. Supply chain management is niet langer een job, het is een vak apart.